باطل بسوى دين اسلام و ثابت بر دين اسلام . و حاجى . و آنكه در ملت ابراهيم باشد . ج : حنفاء . و كوتاه . و كفشگر . و مختون . و مسلمان راست دين . و دين حنيف : دين راست بدون اعوجاج . حنيفة ( hanifat ) ا . ع . لقب اثال بن لحيم پدر حيى از تازيان . و ابو حنيفة : كنيهء امام اعظم نعمان بن ثابت بن زوطا از اهالى كابل تولدش در سال 80 هجرى و وفاتش در 150 و مقبره‌اش در بغداد مزار عامه . حنيفى ( hanifiyy ) ا . ع . قسمى از شمشير كه ابتدا احنف نام بر كمر بست . حنيفية ( hanifiyyat ) ا . ع . عقيدهء نيكو و مذهب حق . و طايفهء حنفى . حنيق ( haniq ) ص . ع . بخشم آمده . حنيك ( hanik ) آزموده و مرد استوار خرد بتجربه . حنيكة ( hanikat ) ا . ع . نيك خورندهء از دواب . حنين ( hanin ) ا . ع . آرزومندى . و ناله . و نالهء ناقه‌اى كه از بچه جدا شود . و شدت گريه . و سبكى نشاط و طرب خواه از اندوه باشد و يا از خوشى . حنين ( hanin ) م . ع . حن حنينا ( از باب ضرب ) : نيك طرب كرد . و حنت المراة : مشتاق شد آن زن بسوى فرزند خود . و نيز حنين : ناليدن ناقه از جدائى بچهء خود . و حنت القوس : بانگ كرد كمان . المثل : حن قدح ليس منها يضرب للرجل يفتخر بقبيلة ليس منها او يمتدح بمالا يوجد عنده . حنين ( hanin ) و ( hennin ) ا . ع . نام جمادى الاولى و جمادى الاخره . ج : احنه و حنون و حنائن . حنين ( honayn ) ا . ع . موضعى ميان طائف و مكه . و نام مردى . و نام كفشدوزى از اهل حيره . المثل : رجع بخفى حنين كان حنين سادمه اعرابى . بخفين فلم يشتره ففاظه ذلك و علق احدى الخفين فى طريقه و تقدم و طرح الاخر و لمن له فراى الاول فقال ما اشبهه بخف حنين لو كان معه آخر لاخذته فتقدم و راى الثانى مطروحا فعقل بعيره و رجع الى الاول فذهب حنين ببعيره و ليس معه الا الخفان فقال قومه ما ذا جئت به من سفرك فقال جئتكم بخفى حنين فذهبت مثلا يضرب عند - الياس من الحاجة و الرجوع بالخيبة . حو ( hov ) ا . ع . به اين كلمه زجر مىكنند بزان را . حو ( havv ) ا . ع . لا يعرف الحو من اللو : نشناسد ظاهر را از خفى . حو ( hovv ) ع . ج . احوى و حواء . حواء ( hav ' ) ا . ع . آواز و صدا . حواء ( hev ' ) ا . ع . خانه‌هاى مردم بر يك جا از خرگاه و جز آن . ج : احوية . حواء ( havv ' ) ا . ع . مؤنث احوى . و شفة حواء : لب سرخ مايل بسياهى . و رجل حواء : مرد مارگير . حواء ( havv ' ) ا . ع . مادر آدميان و به فارسى بلده گويند . و نام چند اسب . حواءة ( hav at ) ا . ع . آواز و صدا . حواءة ( hovv at ) ا . ع . مرد لازم گيرندهء خانه . و گياهى چسبيدهء به زمين . حواب ( hav b ) ا . ع . وادى فراخ . و دلو بزرگ . و جاى فراح . و سم مغاك كه گودى آن شبيه پياله باشد . و آبخور . و نام آبى در راه بصره . و نام منزلى و موضعى . و نام دخترى . حواب ( havv b ) ع . ج . حاب . حوأبة ( hav ? abat ) ا . ع . دلو بزرگ . و شيردوش كلان . حوابى ( hav bi ) ع . ج . حابى . حواة ( hav t ) ا . ع . آواز و صدا . حواتك ( hav tek ) ا . ع . ستورى كه نگوالدو علف آن را قوت نبخشد . و شتر مرغ بچگان و يا شتر مرغ بچگان ريزه . حواثر ( hav ser ) ا . ع . نام بطنى از قبيلهء عبد القيس . حواج ( hav jj ) ع . ج . حاجة . حواجب ( hav jeb ) ع . ج . حاجب . حواجر ( hav jer ) ع . ج . حجرة . حواجل ( hav jel ) و حواجيل ( hav jil ) ع . ج . حوجلة . حوادث ( hav des ) ا . ع . حوادث الدهر : سختيها و بلاهاى زمانه . ج . حادثة . حوادث ( hav des ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سرگذشت . و بلا و حادثه و ماجرا و عارضه . و حوادث روزگار : بلاهاى زمانه . حوادثات ( hav des t ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بلاها و سختيها و حوادث روزگار . حوادث‌زده ( hav des - zade ) ص . پ . بدبخت . و بىطالع و بىنصيب . حوادى ( hav di ) ا . ع . پايهاى چارپايان . حواذ ( hev z ) ا . ع . دورى . حوار ( hav r ) و ( hev r ) ا . ع . جواب و پاسخ . حوار ( hev r ) و ( hav r ) م . ع . حاور محاورة و حوارا و حوارا . مر . محاورة . حوار ( hov r ) و ( hev r ) ا . ع . بچهء ماده شتر همين‌كه زائيده شود و يا ما دامى كه از شير باز داشته شود . ج : احورة و حيران و حوران .